Όταν η κοινωνία τιμωρεί αυτόν που τολμάει να βγει μπροστά
και να πει την αλήθεια, γίνονται τα κοκόρια κοτες, που είναι σαν να στέλνει ένα μήνυμα φόβου σε όλους τους υπόλοιπους. Γι’ αυτό, οι περισσότεροι άνθρωποι διαλέγουν τον εύκολο δρόμο· προτιμούν να σωπαίνουν και να «κάνουν τις κότες» για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Το πιο θλιβερό όμως είναι τα «κοκόρια που κάνουν τις κότες», αυτοί που στα λόγια πουλάνε μαγκιά και κάνουν τους αρχηγούς, αλλά στη δύσκολη στιγμή κρύβονται. Στο τέλος, ο φόβος είναι αυτός που μας κάνει παθητικούς και μας αναγκάζει να συμβιβαζόμαστε με τη σιωπή, αντί να φωνάξουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας την αλήθεια. Αγανακτισμένοι και απελπισμένοι άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να φωνάξουν μέσα στα πλήθη του κόσμου που τους παρακολουθούσε, μα δεν βρέθηκε άνθρωπος να τους ακούσει· αναγκάστηκαν να σιωπήσουν και να γίνουν απλοί θεατές. Βέβαια, τώρα που ο πολιτισμός
μας έχει κάνει εξαρτήματα, σε λίγα χρόνια θα δούμε και τα κοκόρια να κάνουν αβγό και αν ο κόκορας είναι αρσενικός μπορεί να τα κάνει και δίκροκα Γ.Ρ
