«Το κράτος, τα Σώματα Ασφαλείας και οι περισσότερες κρατικές υπηρεσίες, με βάση το Σύνταγμα των Ελλήνων είναι υπεύθυνα για τη ζωή, την τιμή και την περιουσία του πολίτη. Σε όλα τα κράτη του κόσμου υπάρχουν παραβατικότητες. Στην πατρίδα μας όμως, δυστυχώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα θύματα είναι μεγαλύτερα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραβάτες. Δηλαδή, εμείς τα θύματα φτάσαμε στο σημείο να μην θέλουμε να καταγγείλουμε σοβαρά περιστατικά, για να αποφύγουμε την μετέπειτα ταλαιπωρία. Ζούμε μια κατάσταση που αντί να φωνάζει ο νοικοκύρης για να φύγει ο κλέφτης, φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.
Δεν στέκει και δεν υπάρχει καμμία λογική όταν συλλαμβάνεται ο κλέφτης, τιμωρείται, και την ίδια μέρα, ο ίδιος κλέφτης, να ξανακλέβει με τον ίδιο τρόπο και εμείς να είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώσουμε τη ζημιά που μας έκανε και να υποστούμε όλη την ταλαιπωρία, χάνοντας όχι μόνο αυτά που μας έκλεψαν, αλλά και την δουλειά μας όπως και την ψυχική μας ηρεμία.
